Dahulu saya terlalu sedih kerana Mr. X. Wpun peristiwa tu dah setahun berlalu tetapi air mata ini masih mengalir. Air mata menjadi teman hidup sya hingga sy lupa akn orang di sekeliling sy. Sehingga akhirnya sy sedar dari mimpi ngeri ini....Malangnya saya sudah terlambat... Sy sudah kehilangan kasih syg seorang sahabat yg selama ini memberi semangat kpd sy. Bagai jatuh ditimpa tangga sekali lg sy diduga dgn kehilangan orang yg sy sayang. Dan sekali lagi sy kena terima hakikat yang antara kami sudah tiada jodoh. Dan sekali lagi sy kena bgtau kt hati sy yang si dia yang dh bertahta di hati sy akhirnya terpaksa sy lepaskan... Sy keliru dan buntu punca disebalik kejadian ni...Kadang kala fikiran jahat sy mengatakan yang sekali lg sy tlh dipermainkan oleh seorang lelaki dan sy harus terima hakikat itu...hakikat reality hidup yang tidak selalunya indah dan tidak semua yang kita impikan akan menjadi kenyataan....
Dan kini tinggal sy dgn hati yang terluka dan jiwa yang kosong tanpa ditemani dgn air mata.... Sy sedih tapi xblh nk nangis.... Jika dulu bila sy sedih air mata lah yang melegakan kesedihan saya... Tapi kini bila sy sedih sy hanya boleh nangis di hati... Air mata ke mana kamu???...Hanya pada Tuhan tempat sy mengadu meminta kekutana dan ketenangan... Alhamdulillah doa memang penawar segala duka.... Tapi hati sy bagaikan sudah serik utk menerima sesape lagi.... Saya pun malu dgn hati sy sendiri kerana sering kali salah mengukir nama seorang lelaki di dalam hati sehingga akhirnya sy sendiri melukakan hati sy....
Lately ni macam2 yang berlaku di dalam hidup sy... Ada cerita gembira+sedih+pahit+manis dan bla...bla... Sya cuba utk tidak merintih di blog ini... Jika dahulu sya ada MY HEARTY DIARY.... Tapi sy dah kehilangannya....SEDIHNYE....Sya pun tidak tahu kenapa sy sukar utk meluahkn kesedihan sy ini kepd sesape lagi....Adakah sy sudah berubah???? Utk menceritakan di blog ini pun sy tidak tahu utk meluahkan nya....Sy cuba untuk simpan di dalam hati... dan akhirnya hati ini dh x mampu lg utk menanggungnya.....dan akhirnya terhasillah entry ini hanya utk meluahkan yang sy tgh sedih tapi tidak boleh nangis..........

No comments:
Post a Comment